آن روزها هر موتورسیکلت یاماها ١٠٠ای که از گذر و کوچه‌ای عبور می‌کرد، مردم به گمان آمدن پستچی از پنجره سرک می‌کشیدند تا شاید این‌بار نوبت آنها شده باشد. پستچی‌های بازنشسته امروز از روزهایی می‌گویند که با پاکت‌های نامه، همه چیز را جا‌به‌جا می‌کردند؛ از پول نقد و دلار گرفته تا دل‌نوشته‌هایی که مردم در سراسر ایران برای هم می‌نوشتند.

به گزارش شهروند، امروز دیگر نه نامه‌ای هست، نه قبضی نه نتایج کنکوری از سوی سازمان سنجش، اما پستچی‌ها حذف‌شدنی نیستند. آنها هنوز سوار بر موتورسیکلت‌های خود می‌شوند و کوچه پس‌کوچه‌ها را زیر پا می‌گذارند تا بروشورها، بسته‌های خریدهای اینترنتی، قراردادهای کار، گواهینامه‌ها، کارت‌پستال‌ها و مستنداتی از این قبیل را به دست مردم برسانند.

کریمی یکی از پستچی‌های بازنشسته  می‌گوید: اگرچه با تغییر فضای کسب‌وکار، شوک بزرگی به شغل ما وارد شد اما مدتی بعد نامه‌رسان‌های سابق هم راه خود را پیدا کردند. شکل کار عوض شد. پستچی‌ها هنوز هم کار می‌کنند و روزی صدها بسته پستی را جابه‌جا می‌کنند. آنها شاید دیگر نامه‌رسان نباشند اما هنوز در سطح شهر تردد دارند.

کیوان فرید، پستچی یکی از محله‌های غرب تهران اما معتقد است بعد از یک دوره رکود، کار آنها بیشتر از سابق شده است. او می‌گوید: هر پستچی روزانه بین ١٠٠ تا ١۵٠ مرسوله را به مقصد می‌رساند. تنش‌های شغلی ما بسیار بالاست. در سال‌های اخیر تعداد زیادی از همکاران ما هنگام انجام ماموریت فوت کرده‌اند، از آنها سرقت شده‌ یا به بیماری‌های مفصلی دچار شده‌اند، اما هنوز قانون‌گذاران شغل ما را جزو مشاغل سخت نمی‌دانند.

نامه؟ شاید روزی یکی …

امروز هر محله‌ای بسته به وسعت خود بین ١٠ تا ۴٠ پستچی دارد. کیوان فرید ١۴‌سال است که صبح‌ها سوار بر موتورسیکلت می‌شود و محله‌های تهران را زیر پا می‌گذارد. او که این سال‌ها پستچی محله‌ای در غرب تهران است می‌گوید: حجم کار ما کم نشده بلکه افزایش هم داشته است.

او درباره تعداد نامه‌هایی که به سیاق گذشته برای جابه‌جایی حمل می‌کند، می‌گوید: نامه نوشتن به سبک گذشته منسوخ شده است. شاید روزی یکی برسانم شاید همان یکی هم نه. معمولا از همین تعداد هم بیشتر نامه‌ها مبدأ یا مقصدی خارج از کشور دارند. بیشتر مرسوله‌هایی که امروزه جابه‌جا می‌کنیم، قراردادهای رسمی، نامه‌هایی از دادگاه‌ها و دادسراها، کارت ماشین، سند ماشین و .. است.

کریمی دیگر پستچی اداره پست اما می‌گوید: بخشی از تک‌وتوک نامه‌هایی که این روزها جابه‌جا می‌شود، مربوط به یکی از دروس مدارس ابتدایی است که درسی با محتوای نامه نوشتن دارد.

تهدیدها فرصت شد

تغییر فضای کسب‌وکار در کشور شوک بزرگی به من و همکارانم وارد کرد. این موضوعی است که کریمی به آن اشاره کرده و می‌گوید: در ابتدای تغییر این فضا ما با تهدید بزرگی مواجه شدیم. فضای مجازی به شغل ما آسیب‌های جدی وارد کرده بود اما چیزی نگذشت که مرسولات خریدهای اینترنتی جای خود را به نامه‌های تمبردار سابق داد.

پستچی‌شدن کار هر کسی نیست

حقوق بازنشستگی پستچی‌ها اگر کمتر از یک‌میلیون تومان نباشد، بیشتر نیست. امانتدارانی که جان خود را در دست می‌گیرند تا مرسوله‌ها را صحیح و سالم به مقصد برسانند. فرید می‌گوید: تنش‌های کار ما بسیار زیاد است. هوای آلوده، سرد، گرم و … برای ما فرقی نمی‌کند. تعطیلی در کار ما نیست. سرقت از من و همکارانم، عفونت‌های سینوسی ناشی از موتورسواری‌های طولانی، ‌درصد فوتی‌های بالا در حین ماموریت از سختی‌های این شغل است.

کریمی هم به نوعی این ادعا را تأیید کرده و توضیح می‌دهد: کمتر از یک ماه پیش یکی از نامه‌رسان‌های ما در حین ماموریت تصادف کرده و فوت کردند. او ادامه می‌دهد: کار توزیع کار امانتداری است.

شغل ما یکی از ١٠ شغل پر استرس جهان است. مردان ما موظفند که در هر شرایطی بسته را به دست گیرنده برسانند، آلودگی و سرما و گرما هم برای‌شان فرقی ندارد. پستچی نمی‌تواند در کار خود وقفه بیندازد و باید ارتباطات خوب و نظم مثال‌نزدنی داشته باشد. کار پستچی‌ها از ساعت ٧ صبح شروع شده و تا تمام‌شدن مرسوله‌ها ادامه دارد.

او ادامه می‌دهد: برخی مردم برخوردهای تندی با ما می‌کنند چرا که از مرسوله‌ای که به دست‌شان رسیده به هر علتی راضی نیستند! برخی هم البته در نقطه مقابل به ما احترام ویژه‌ای می‌گذارند.

با وجود همه این سختی‌ها، یک نامه‌رسان بین یک‌میلیون و ٧٠٠ تا ٢‌میلیون تومان حقوق می‌گیرد و البته برخی از قدیمی‌های این حوزه تا ٣‌میلیون تومان هم دریافتی دارند. رقمی که متناسب با حجم، فشار و تنش شغلی این افراد تنظیم نشده است.

این در حالی است که به گفته کریمی برخی از پستچی‌های ناحیه‌های مرکزی تهران بیش از ٢۵٠ بسته را در طی یک روز جا به جا می‌کنند.

پهپاد‌های پستی!

وقتی خبر راه‌اندازی پهپادهای پستی در کشور رسانه‌ای شد، خیلی‌ها فکر کردند که پستچی‌ها کنار گذاشته می‌شوند. مرداد ماه امسال حسین مهری، معاون وزیر و مدیرعامل شرکت ملی پست جمهوری اسلامی ایران در نشستی با اصحاب رسانه خبر از ورود پهپادهای پستی به کشور داد و گفت: این پهپادهای پستی توسط پژوهشگاه فضایی ساخته شده که تا سقف ۵ کیلوگرم امکان جابه‌جایی کالا را دارد.

او همچنین تأکید کرد که به دلیل محدودیت‌های ویژه تهران، هنوز نتوانسته‌ایم مجوز پرواز این پهپاد را در تهران اخذ کنیم، از این‌رو، برنامه پرواز این پهپاد بین کیش و بندرعباس در حال پیگیری است. ترابی، مدیر روابط‌عمومی پست ایران در این‌باره توضیح می‌دهد که پروژه‌ مشترکی که بین پست کشور و پژوهشگاه فضای مجازی انجام شد، اکنون در مرحله بهره‌برداری است اما شما بدانید که پهپادهای پستی قرار نیست که جای پستچی‌ها را بگیرند چرا که پستچی‌ها حذف‌شدنی نیستند. بسیاری از موارد پستچی باید از گیرنده امضا دریافت کند. او درباره این پهپاد‌ها توضیح می‌دهد: این پهپادها مجوزهای خاص خود را می‌خواهند و صرفا برای برخی مرسولات خاص مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

منبع خبر: http://www.khabarpardaz.com/view-131954.html