اقتصاد ایرانی: دونالد ترامپ بامداد سه شنبه را به توییت کردن در مورد توافق تجاری درحال وقوع با بریتانیا گذراند و توافقی «هنگفت» و «جذاب» را وعده داد. اما چنین اتفاقی در گفته آسان است. دولت بریتانیا پس از انتخابات ناموفق خودخوانده با مناقشات داخلی مواجه و تضعیف شده است و از سوی دیگر به نظر می رسد که در روند گفت وگوهای برگزیت چندان موفق عمل نمی کند. این درحالی است که لندن برای ورود به هر گونه توافق تجاری مستقل باید تا خروج کامل و قطعی از اتحادیه اروپا یعنی دست کم تا پایان ماه مارس سال ۲۰۱۹ منتظر بماند و حتی بر فرض موفقیت آمیز بودن جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا و تجارت آزاد منطقه یی در مسیر مذاکرات دوجانبه با امریکا یک مشکل بزرگ وجود دارد و آن هم مساله مواد غذایی و تولیدات کشاورزی است.

به گزارش تعادل، لیام فاکس وزیر تجارت بین الملل بریتانیا در گفت وگوهای هفته جاری در واشنگتن به طور ضمنی نشان داد که دولت وی آماده است تا در این زمینه امتیازاتی برای طرف امریکایی قائل شود. رییس جمهوری امریکا حق دارد؛ چنین توافقی در صورت حصول به طور قطع دستاورد سیاسی بزرگی است اما برای مصرف کنندگان بریتانیایی نتیجه چندان مثبتی در بر نخواهد داشت.

چالش های پیش رو

مساله مواد غذایی و محصولات کشاورزی پیش تر و در دوران ریاست جمهوری باراک اوباما در مذاکرات با اتحادیه اروپا بر سر پیمان تجاری و سرمایه گذاری ترنس آتلانتیک (تی تی آی پی) مشکلاتی ایجاد کرده بود. طبق قوانین اتحادیه اروپا، واردات مواد غذایی به منطقه در پی نگرانی های سلامت محصولات ممنوع است.

لیام فاکس برآورد کرده، توافق با امریکا می تواند تجارت میان دو کشور را سالانه و تا سال ۲۰۳۰ به میزان ۴۰ میلیارد پوند (۵۲.۲ میلیارد دلار) افزایش دهد و از روند گفت وگوها به نظر می رسد که فاکس آماده است تا بر سر واردات مرغ امتیازاتی قائل شود. اما به نظر می رسد، مناقشات داخلی دولت ترزا می، نخست وزیر تضعیف شده بریتانیا علاوه بر برگزیت به دیگر سیاست گذاری ها نیز سرایت کرده است. به گزارش فارن پالسی ریچارد گریفیت، رییس شورای دام بریتانیا دوشنبه در این باره گفت:«صنعت گوشت ماکیان بریتانیا متعهد است تا محصولاتی با ارزش غذایی برای ملت فراهم آورد و هیچگونه امتیازدهی در مورد استانداردها پذیرفته نیست. در یک توافق ایمن برای دوران پس از برگزیت باید امنیت و سلامت غذایی بریتانیا مد نظر قرار بگیرد.»

اما مساله تنها به گوشت مرغ محدود نمی شود و بر سر گوشت گاو صادراتی امریکا نیز مناقشاتی وجود دارد. امریکا برای تسریع روند رشد دام ها از هورمون استفاده می کند و سازمان تجارت جهانی تایید کرده که محصولات تولیدی اینچنینی سلامت مصرف کنندگان را به خطر نمی اندازند اما اتحادیه اروپا این مساله را نپذیرفته و همچنان از واردات این محصولات خودداری می کند.

دانه هایی که مورد اصلاح ژنتیکی قرار گرفته اند نیز احتمالا مشکل ایجاد می کنند. محصولات تولیدی اینچنینی در منابع غذایی اروپا وجود دارد اما روند تایید آنها بسیار کندتر از امریکاست. کشاورزان امریکایی خواستار تسریع روند تولید هستند و به نظر می رسد که اتحادیه ملی کشاورزان بریتانیا نیز با تحول در روند تولید و تسریع این روند مشکلی ندارد.

اما مشکلات واضح تری نیز همچون تعرفه وارداتی وجود دارد؛ برای برخی کالاها همچون خودرو تعرفه وارداتی بالایی در نظر گرفته می شود و در شرایط کنونی که بریتانیا هنوز عضو اتحادیه اروپاست، ورود هر خودرویی به این کشور از خارج از منطقه با ۱۰ درصد تعرفه مالیاتی همراه خواهد بود.

با این حال به نظر می رسد که وزیر بریتانیایی از آینده همکاری ها با امریکا مطمئن و خشنود است. فاکس در صبحانه کاری بامداد سه شنبه در مجلس نمایندگان، هدف اصلی از سفر خود به واشنگتن را افزایش سطح تجارت های دو جانبه اعلام کرد و گفت: «اتحادیه اروپا برآورد کرده است که ۹۰ درصد از رشد جهانی در یک دهه آتی از خارج از اروپا نشات می گیرد و من به عنوان رییس یک نهاد اقتصادی بین المللی بر این باورم که اکنون فرصت فوق العاده یی برای بریتانیا برای همکاری نزدیک تر با بزرگ ترین شریک تجاری یعنی امریکا به وجود آمده است.»

پیمان تجاری و سرمایه گذاری ترنس آتلانتیک

در سال ۲۰۱۳ و در زمان مذاکرات امریکا و اتحادیه اروپا در مورد پیمان تجاری و سرمایه گذاری ترنس آتلانتیک، بریتانیا در تحقیقاتی اعلام کرد که این پیمان می تواند سطح تجارت ها میان لندن و واشنگتن را تا سال ۲۰۲۷ حدود ۳۸ میلیارد پوند افزایش دهد. اکنون به نظر می رسد که این پیمان تجاری به عنوان الگویی برای توافق دو جانبه لندن و واشنگتن در نظر گرفته شده است. به گزارش بلومبرگ، بریتانیا از زمان عضویت در اتحادیه اروپا در مورد هیچ توافقی به تنهایی مذاکره نکرده و از این رو تکیه بر تجربیات مذاکره کنندگان کارکشته بلوک اروپایی چندان تعجب آور به نظر نمی رسد. اما فاکس برای رسیدن به دستاوردهای پیش بینی شده پیمان تجاری و سرمایه گذاری ترنس آتلانتیک باید از همه محدودیت ها بر سر راه این پیمان عبور کند و این به معنای حذف همه تعرفه های موجود همچنین نادیده گرفتن «موانع اجرایی غیرتعرفه یی» همچون محدودیت ها درخصوص مواد شیمیایی، خودرو و خدمات تجاری و فناوری است و البته مشکل واردات مواد غذایی نیز نباید نادیده گرفته شود.

مساله مواد غذایی بود که به شکست مذاکرات درخصوص پیمان تجاری و سرمایه گذاری ترنس آتلانتیک منجر شد چراکه اروپایی ها به ویژه آلمان، کیفیت مواد غذایی تولیدی امریکا را کمتر از استانداردهای اروپایی می دانستند. عضویت در اتحادیه اروپا در این زمینه برای بریتانیا یک مزیت محسوب می شد چراکه امکان دسترسی به محصولات با کیفیت از ایتالیا، فرانسه و اسپانیا را فراهم می آورد. اکنون بیشتر مباحثات در بریتانیا درخصوص توافق تجاری با امریکا حول محور مواد غذایی به ویژه شست و شوی گوشت مرغ در محلول کلر می چرخد؛ اقدامی که از سال ۱۹۹۷ تاکنون در اتحادیه اروپا ممنوع است.

مشکل بزرگ تر برای بریتانیا نبود توازن قدرت در مذاکرات است چراکه بازار چندان بزرگی به امریکا ارائه نمی دهد و از سوی دیگر دولت ترزا می ناامیدانه به یک موفقیت سریع در توافق با کاخ سفید نیاز دارد. اما ترامپ عجله چندانی ندارد و توافق تنها زمانی برای وی ارزشمند خواهد بود که همه امتیازات ممکن را از طرف بریتانیایی گرفته باشد. ترامپ به دنبال امتیازهای ملموس است و به نظر می رسد، ترزا می مجبور است در زمینه هایی همچون واردات مرغ و خودرو عقب نشینی کند. لندن بر مهم ترین رابطه تجاری برای دوران پس از برگزیت متمرکز شده است اما این پیروزی دستاورد چندانی برای مردم بریتانیا نخواهد داشت.

منبع خبر: http://www.ireconomy.ir/fa/page/30737/%D9%88%D8%B9%D8%AF%D9%87+%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%AA+%D9%87%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA+%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%BE+%D8%A8%D9%87+%D9%84%D9%86%D8%AF%D9%86.html