حتی ما در برخی جلسات پلن الف و پلن ب و حتی جیم داریم. این نوع برنامه ریزی بخصوص در مواردی که قرار است با یک همکار دیگر مجتمعا وکالت نماییم نمود خارجی خاص و گاها دلچسبی پیدا میکند. یک استراتژی دقیق انتخاب میکنیم و یک تقسیم کار با توجه به توانایی های خود و همکار بنا میکنیم. ( از بیان این نوع تفکر و برنامه ریزی هم لذت میبرم)

در خصوص روش کار کانون وکلا در خصوص موضوع لایحه جامع اما، من هیچ اثری از این توان و رسوب تجربه نمیبینم. نه اینکه از موضوع دورِ دور هستم و نبینم. بلکه تا حدی دست بر اتش دارم و نمیبینم.
روشی وجود ندارد، در حدی که کار را همانند فعالیتهای زیر زمینی و پارتیزانی میتوانم تعریف کنم. هیچ برنامه مشخصی وجود ندارد.هیچ پلنی وجود ندارد.

ما دقیقا برنامه مان چیست؟
در حدی سردرگم میبینم که نمیدانم این سوال را دقیقا از که باید بپرسم.
جلساتی را اسکودا برگزار مینماید. و هرازگاهی با اب و تاب گزارشی منتشر میشود( که عموما در نتیجه بالا رفتن تب مباحث مربوطه است) که اخرش هیچ نتیجه مشخصی به من نمیدهد که در مرتبه بعدی من از کدام مقصد باید بحث را ادامه دهم.

همچنین زمانی که مطرح میکنیم که کاری نشده، این جمله را میشنوم که جناب دکتر مالکی و جناب استاد ثابت قدم گامهای خوبی برداشته اند و بسیار به مجلس رفت و امد داشتند. اما باز هم نمیدانم قدمی که برداشته شد ما را به کدام منزل رسانده، و قدم بعدی ما از کدام منزل به کدام منزل خواهد بود.

و یا اینکه میبینیم جلسه ای برگزار شده است توسط برخی اعضاء هیات مدیره محترم با نمایندگان محترم مجلس، که این فقره نیز از حیث نتیجه شبیه دو مورد بالاست!

سوال های بسیاری وجود دارد. اما مهمترین سوال هایی که ذهنم را به شدت مشغول ساخته اینست:
– چه کسی یا مرجعی استراتژی کار را میریزد. و تقسیم کار میکند. چه مرجعی مرجع ثابت پیگیری موضوع است؟ پلن الف و ب و جیم ما را در مقابل سه طرح و لایحه موجود چه مرجعی شکل میدهد؟
– ایا اصولا کسی غمِ ما را میخورد؟

– ایا نمایندگان ما خود راضی هستند در خصوص پیگیری های احتمالی که انجام میشود؟

اگر غاغلگیر شویم من خود را نمیبخشم.و همچنین اگر غافلگیر شویم نگران وجدان نمایندگان خود هستم.
 

منبع خبر: http://www.boursenews.ir/fa/news/168239/درباره-لايحه-جامع-وكالت