نازنین نمازی در گفت و گو با پایگاه خبری معدن نیوز بیان کرد: این ماده با کوبیدن پتک و یا با چرخاندن سنگ آسیاب بروی آن نرم می‌شود و خاکستر آن در آب به مرور جذب ایندرید کربنیک شده و آهک آن بصورت سنگ آهک محکم و پایدار در می آید.
وی افزود: در دروان گذشته ساروج از اهمیت خاصی برخوردار بوده و جهت ساختن حوض، آب انبار، برکه گرمابه و بنای خانه و سد کاربرد داشته است.
نمازی در خصوص کاربردهای ساروج تصریح کرد:ساروج با توجه به خاصیت اصلی آن یعنی نفوذپذیری بسیار اندک به عنوان روکش در سازه‌هایی که در تماس مستقیم با آب بوده‌اند مانند آب‌انبارها ، حوض‌ها ، حمام‌ها و … مورد استفاده قرار گرفته است.
وی تاکید کرد: ساروج با توجه به نحوه اجرای آن از سطحی بسیار بسیار صاف و براقی برخوردار است که این ظاهر ساروج ، باعث استفاده از آن در امر تزئینات ساختمان شده است.
این کارشناس ارشد زمین شناسی در مورد مواد تشکیل دهنده ساروج گفت: بدنه اصلی ساروج از ترکیب آهک با سیلیس فعال شکل می‌گیرد. نکته مهم در اینجا فعال بودن سیلیس است که به سیلیس آمورف یا بی‌شکل معروف است چرا که ساختمان آن بلوری نیست.
وی افزود:در گذشته برای تامین سیلیس از خاکستری که در محل با سوزاندن فضولات حیوانی حاصل می‌شد استفاده می‌کردند که امروزه می‌توان از جایگزین‌هایی مانند سیلکافوم میکروسیلیس نام برد.
نمازی عنوان کرد:یکی از معایب اصلی ساروج خاصیت کاهش حجم آن است که با توجه به کاربرد ساروج در امر پوشش ، این خاصیت باعث ترک خوردگی در سطح و در نتیجه ایجاد اختلال در نقش اصلی آن یعنی نفوذناپذیر کردن سطح می‌شود.
به گفته وی؛برای کاهش اثرات این خاصیت مخرب، در گذشته از الیاف طبیعی که شامل الیاف گیاهی مانند لوئی که از نوعی نی بدست می‌آمده و همچنین الیاف حیوانی مانند پشم بز و شتر و یا گاهی موی سر انسان ، استفاده می‌شده است.
وی خاطر نشان کرد: امروزه می‌توان از الیاف مصنوعی مانند الیاف پلیمری ، فلزی و یا شیشه‌ای بجای الیاف مصنوعی استفاده کرد. در بعضی مواقع که مواد اصلی تشکیل دهنده ساروج کمیاب بوده برای بدست آوردن ساروج‌هایی با خاصیت‌های مختلف از ماسه ریز دانه استفاده می‌شده است اما این ماسه کارآیی ملات را کاهش می‌داد که برای جبران آن از خاک رس استفاده می‌شد.
نمازی اظهار کرد:گاهی مواد افزودنی خاصی مانند تخم مرغ به ساروج اضافه می‌شده که تنها باید با آزمایش اثرات دقیق آن را تعیین کرد.
وی در خصوص این که ایا میتوان ساروج را خرد کرد نیز گفت:طریقه خرد کردن هرکدام از انواع ساروج‌ها متفاوت است اما به طور کلی می‌توان آنها را خرد کرد و از بین برد. وی افزود:برای مثال یک الماس را فرض کنید که میخواهید آن را خرد کنید. اگر با پتک هم روی آن بزنید خرد نمیشود اما اگر بدانید که ضربه را به کجای الماس وارد کنید به راحتی خرد و به قطعات کوچک تقسیم می‌شود که ساروج هم مانند الماس است .
وی در مورد چگونگی از بین بردن ساروج نیز اظهار کرد: تخریب و از بین بردن ساروج روش های گوناگونی دارد که از جمله آن استفاده از دستگاه کات مرتار است.
وی افزود: این دستگاه با ایجاد فشار در داخل ساروج آن را متلاشی می کند، روش کار بسیار ساده و قابل حمل با موتور بنزینی است.
نمازی ادامه داد: ابتدا دو حفره ایجاد شده و جک های دستگاه درون ان دو سوراخ قرار داده می شود سپس دستگاه را روشن کرده و در زمان ۲ الی ۵ دقیقه کار شکستن ساروج به پایان می رسد که مطمئن ترین,سریع ترین و راحت ترین روش از بین بردن ساروج است . این دستگاه با داشتن شلنگ های رابط بلند و موتور بنزینی دارای کارایی بسیار بالایی نسبت به دیگر روش ها است.
وی تاکید کرد: روش دیگر استفاده از مواد منبسط شونده است که می توان از مواد منبسط شونده مانند کتراک استفاده کرد این مواد در هنگامی که با آب سرد مخلوط می شوند و به شکل ملاطی درون چال‌هایی که به همین منظور در سنگ ایجاد شده اند ، ریخته می شوند ، با گذشت زمان اندک منبسط شده و موجب شکستن سنگ می شوند.
 وی گفت:قابلیت انبساط این گونه مواد به اندازه ای است که می توانند فشاری معادل ۵۰۰ Kg/Cm2 و یا ۵ Mpa بر دیواره های چال وارد کنند . این میزان فشار می‌تواند بلوک سنگ و یا بلوک سیمان را بدون ایجاد آلودگی صوتی و زیست محیطی و بدون آموزش نیروی متخصص از توده آن جدا کند.
به گفته وی؛ اهمیتی ندارد سنگ و ساروج به چه رنگی باشد ،برای شکستن قویترین نوع سنگ و ساروج به ۶۰۰ کیلوگرم بر سانتیمتر فشار نیاز هست که کتراک بیشتر از این مقدرا بر سانتیمتر فشار وارد می کند.
وی گفت: روش دیگر استفاده از حلال های ساروج است که قابلیت انحلال هیدروکربورها در آب عموما خیلی کم است. مقدار آب موجود در هیدروکربورها با افزایش درجه حرارت زیاد می‌شود. حلالیت هیدروکربورها در کلروفرم ، سولفورکربن و تتراکلریدکربن حائز اهمیت است که با افزایش درجه حرارت ، زیاد و با افزایش وزن مولکولی کاسته می‌ شود.
نمازی عنوان کرد: قابلیت انحلال آروماتیک‌ها بیشتر بوده و بعد از آنها اولفین‌ها – نفتن‌ها – متانی‌ها قرار دارد. ضمنا قابلیت انحلال ترکیبات اکسیژنه – ازته – سولفوره ، کمتر از هیدروکربورها است.
وی ادامه داد:بالاخره نفت ، حلال هیدروکربورهای گازی‌شکل و تقریبا تمام هیدرورکربورهای جامد – گریس‌ها – رزین‌ها – گوگرد و ید است.
این کارشناس ارشد زمین شناسی خاطر نشان کرد: البته باید توجه شود  که همه این مواد تنها بر روی سطح اثر گذاشته و قادر نیستند که در عمق ساروج نفوذ کنند . به همین دلیل استفاده از حلال ها غیر اصولی  به صرفه نیست بنابراین زمان و هزینه زیادی را شامل می شود.
نمازی افزود: استفاده از انفجار یکی دیگر از روش های معمول شکستن ساروج است انجام پروژه های اتشباری و تخریب با انفجار های قابل کنترل و بروز،با مجوز از صنایع و معادن و وزارت دفاع از مهمترین این اقدامات است.

منبع خبر: http://www.madannews.ir/?code=17676