رفیقی که اخیرا به کاراکاس سفر کرده بود تعریف می‌کرد به صورت حیرت‌انگیزی شاهد افزایش نه روزافزون‌ بلکه ساعتی قیمت کالاها بوده است.
آن‌طور که او می‌گفت همه فروشندگان لیستی از کالاها در دست دارند و برای فروش، اول به لیست نگاه می‌کنند که گویا قیمت دلاری کالا در آن درج شده و سپس به سایتی که قیمت آنلاین دلار را مشخص می‌کند و در طول روز ده‌ها بار تغییر می‌کند، نگاه می‌کنند و با یک ضرب و تقسیم، قیمت لحظه‌ای کالا را به مشتری اعلام می‌کنند.
وخامت اوضاع به حدی است که قیمت یک وعده غذای معمولی اکنون معادل یک ماه حقوق یک فرد عادی است. این در حالی است که این کشور صاحب بزرگ‌ترین منابع و ذخایر نفتی کشف شده جهان است. جهت اطلاع باید گفت که ونزوئلا صاحب بزرگ‌ترین معادن طلا، الماس و سنگ‌آهن در دنیاست.
این روزها که دوست و دشمن خطر ونزوئلایی شدن اقتصاد ایران را گوشزد می‌کنند، نه از بابت احتمال نزدیک شدن میزان تورم ایران به ونزوئلاست‌ بلکه از بابت وجود شواهدی عینی و عجیب از شباهت‌های رویکردهای اقتصادی دولتمردان دو کشور است که خود به اندازه کافی خطرناک و دلهره‌آور است.
اینکه ما با تحریم‌های نفتی به میزان کنونی تغییر و تحولات در وضعیت اقتصادی‌مان داریم، خود نشان‌دهنده شباهت‌هایی در نحوه اداره دو کشور است و این موضوع قابل نفی نیست؛ شباهت‌هایی از قبیل اینکه ما هم مانند آنها استاد خرج کردن منابع بوده‌ایم نه ساختن ظرفیت‌های مولد و ساختار اداری کارآمد. ما هم عینا چنان تک‌محصولی و وابسته به نفت بوده‌ایم که با تحریم آن، چنین در التهاب هستیم. ما هم همانند آنها دولتی داریم با کسری بودجه فزاینده که اصولا ویژگی دولت‌های قبلی هم بوده است و این دولت و آن دولت ندارد و با وعده‌هایی به مردم منجر به افزایش هزینه‌ها شده و نهایتا با توجه به نحوه تامین مالی دولت، اقتصاد را در برابر شوک‌ها آسیب‌پذیر کرده است. ما هم ذخایر ارزی را برای اهدافی از قبیل وام ارزان، واردات رانتی و انرژی تقریبا رایگان، عینا مانند آنها به باد داده‌ایم. ما هم ایضا فکر کردیم قیمت‌ها را می‌شود با ضرب و زور پایین نگه داشت. سازمان‌های عریض و طویل ساختیم با مدیرانی آنچنانی برای تثبیت و کنترل قیمت‌ها و البته بلا‌اثر!
ما هم مانند آنها هرگز بانک مرکزی چندان مستقلی نداشته‌ایم و سیاست‌های بانک مرکزی ما هم ذیل سیاست‌های کلان دولت‌ها انجام وظیفه کرده‌اند و در کشور ما هم درست مثل آنها روابط خارجی با دیگر کشورها با هدف توسعه تجارت و بهبود شرایط سرمایه‌گذاری از اولویت اول برخوردار نبوده است و ما هم اولویت‌های مهم‌تری داشته‌ایم.
این میزان شباهت عجیب می‌نماید به طوری که تا اینجای کار موفق به کسب مقام پنجم در تولید تورم در جهان شده‌ایم. اما باید پرسید از حالا به بعد چه اتفاق جدیدی خواهد افتاد؟
رویترز می‌گوید صادرات نفت ما اکنون به ۴۰۰‌ هزار بشکه در روز رسیده است که یک‌ششم شرایط عادی است. از آن‌سو شواهد تایید می‌کند حتی یک ریال از هزینه‌های پیش‌بینی شده و پیش‌بینی نشده ما در بودجه کم نشده است. همچنین به علت رکود سنگین، امکان حصول و وصول درآمدهای مالیاتی پیش‌بینی شده عملا غیر‌ممکن است. به همه موارد فوق‌الذکر، ۵۰ هزار میلیارد تومان ضرر و زیان حاصل از سیل در ابتدای سال، ده‌ها هزار میلیارد تومان تعهدات غیرممکن خودروسازان به مردم، ده‌ها هزار میلیارد تومان بدهی بانک‌ها و علی‌الحساب یک میلیارد دلار ارزی و ده‌ها هزار میلیارد تومان منابعی که برای مبارزه با سونامی بیکاری حاصل از رکود بی‌سابقه در کشور در سال‌جاری اختصاص یافته را اضافه کنیم تا درک دقیق‌تری از عدم وجود توازن در درآمدها و هزینه‌های کشور داشته باشیم.در این هنگامه، دستگاه چاپ پول شاید از معدود دستگاه‌هایی باشد که بر‌خلاف بسیاری از دستگاه‌ها در کشور از کار نیفتد و حتی سریع‌تر و روان‌تر و بهتر کار کند! هرچند پیشگویی کار ما نیست، اما پیش‌بینی‌ها می‌گوید اگر با همین فرمان پیش برویم سال آینده مفتخر به کسب مقام نایب قهرمانی جهان در تولید تورم خواهیم شد.

منبع خبر: http://banker.ir/news/251676/در-تعقیب-ونزوئلا